Senin evinin mütevazi olmaması ya da sandığın gibi içten güzel olmaması ile ilgili değil bunlar, biz eskileri, annelerimizin kurduğu düzeni o kadar özlüoruz ki biz ne kurarsak kuralım, dışarıdan insanlar bize imrenseler bile birşeyler eksikmiş gibi gelyor. Eşim hep bana der ki ev yapmak kolaydir ama evi yuva yapmak zordur. İşte biz evlerimizi yemeklerimizle, sevgimizle yuva haline getirdik, ama eski yuvalara o kadar doyamamışız ve özlüyoruz ki yuva değilmiş gibi geliyor.

Ben senin pişmaniyen ile birlikte kurduğun yuvanın tamd a bir yuva olduğunu yemeklerinin burnuma gelen kokusundan anlıyorum canım benim,

Opuyorum ikinizi de,

Sevgiler,

yazdiklarini okurken, simdiye kadar her seferinde, gercekten her seferinde ne kadar cok eskilerde ve mütevazi bir sekilde arzuladiklarimi dile getiriyorsun…ben burada evimde kalabalik sehirden uzak yesillik icinde kücük ailem ile yasiyorum, fakat nedense o güzel köy evlerinin atmosferi yok

tam 10 yil önce bende aida (www.aida.de) gemisi ile bir haftalik akdeniz turunua cikmistim ve sicilya/catania’yi da görebilmistim. nefis, civil civil, sicilya dan sonra malta ya gecmistim ve malta da gercekten, sabah uyandigimda, o kulisi görünce agzim acik kalmisti…
bu arada ellerine saglik, seninkisi artik yemek degil bir sanat eseri.
uykuda olan pismaniye ile öpüyorum seni,
canan

Sevgiler,